آیا عصر قیام امام وقت دوران وحشت مردمان هست؟- اخبار فرهنگی – اخبار تسنیم

به گفته خبرنگار فرهنگی باشگاه خبرنگاران پویا، یکی از حربه‌های دشمن ازبرای دوری ملت‌های مسلمان از اندیشه مهدویت، ایجاد ترس درون دل آن‌ها نسبت به منجی بشریت هست؛این درون حالی هست که «منجی» به معنای نجات‌دهنده هست. ناگفته پیداست که منجی بشریت ازبرای نجات آن دسته از مستضعفان فکری و فرهنگی عالم که سال‌ها درون هوای حکومت ظالمان، مستبدان و سرمایه‌داران عالم تنفس کرده‌اند، ظهور کرده و انتقام آنان را از همان حاکمان مستبد خواهد گرفت؛ مسئله‌ای که دغدغه تمام انبیا و رسولان بود. از این جهت امام عصر(عج) به عنوان نجات‌دهنده، اتفاقاً درون عصری ظهور می‌کند که خونخواران و ستمگران وحشت را درون تمام عالم حاکم کرده‌اند لذا ازبرای رفع این وحشت، کار به نجات افراد از زیر ستم ظالمان می‌کند.

منجی‌گرایی از اعتقادات تمام ادیان آسمانی هست

از دیگر سو ظهور منجی از با اهمیت‌ترین اعتقاد ادیان الهی شمرده می‌شود به شکل‌ای که قسمت‌هایی از کتب مقدس درمورد بشارت به شخصی هست که بناست درون مقطعی از آخرالزمان به زمین بازگردد تا جهان را از ظلم و ستم پاک کند و نیز عدالت را درون آن گسترش داده و حکومتی تشکیل دهد تا مردم دنیا درون آخر مسالمت و صفا و صمیمیت و درون سایه بهترین نعمت‌های خداوند با یکدیگر درون تعامل باشند و درون این حکومت آرمانی، رشد و کمال به سوی ارزش‌های معنوی دغدغه اصلی ساکنان زمین باشد. به صورت طبیعی وقوع چنین پیشامدی با عبور از فتنه‌های دشوار آخرالزمان و با نبرد با اشرار و ظالمان و مستبدان دنیا همراه خواهد بود. از این منظر منجی پایانی ازبرای عموم مردم مایه رحمت و ازبرای کافران مایه عذاب هست. 

ولی منجی‌های آیین زرتشت به نام “سوشیانت” (Soshiant) یا “سوشیانس” (Saoshyant) به معنای “رهاننده” شناخته می‌شوند. درون فرودین یشت، فقره ۱۲۹ می‌خوانیم: “وی را از این جهت سوشیانت خوانند که به همه جهان مادی، منفعت و سود می‌رساند.”

 درون آیین یهود منجی با عنوان “ماشیح” (Messiah” “ که از لغت عبری “Mashihk” مشتق شده هست) شناخته می‌شود که به معنی کسی هست که به وسیله خدا ازبرای پادشاهی تدهین و غسل داده شده هست و یهودیان را به سرزمین موعودشان باز می‌گرداند و دوران طلایی را شروع می‌کند (The World Religions Reader,P…۳). اعتقاد به منجی اغلب به کسی اشاره می‌کند که به وسیله خداوند ازبرای نقشی حیاتی درون وقایع و جریانات آخرالزمان انتخاب شده هست. بر اساس این اعتقاد،‌ ظهور منجی از یک عصر اتوپیایی یا آرمان‌شهر خبر می‌دهد. ازبرای بسیاری از یهودیان این به معنای پادشاهی خداوند و یا پادشاهی بهشتی هست. جنبشهای منجی گرایانه اغلب زمانی که مردم تصور می‌کنند که دنیایشان قرار هست پاره پاره شود و یا مورد تهاجم قرار گیرد، بروز پیدا می‌کند. براساس تلمود چنین اوقاتی نشان دهنده جای پای منجی هست

 درون آیین مسیحیت بشارتهای بسیاری درمورد موعود آخرالزمان درون کتابهای مقدس این آیین آمده هست. موعود آخر الزمان بیشتر درون انجیل با عنوان “پسر انسان” ذکر شده هست که این تعبیر بیش از ۸۰ دفعه درون انجیل و ملحقات آن تکرار شده که تنها ۳۰ مورد آن با حضرت عیسی قابل تطبیق هست و ۵۰ مورد دیگر آن از نجات دهنده‌ای سخن می‌گوید که درون آخر الزمان ظهور خواهد کرد و عیسی(ع) نیز با وی خواهد آمد و وی را جلال خواهد داد؛ به عنوان مثال درون انجیل متّی می‌خوانیم:‌ “پس‌ درصورتیکه شما را گویند اینک‌ درون صحرا هست‌ بیرون‌ مروید، یا آنکه‌ درون خلوت‌ هست‌ باور مکنید. چون همچنان‌ که‌ برق‌ از مشرق‌ ساطع‌ شده‌ تا به‌ مغرب‌ ظاهر می‌شود ظهور پسر انسان‌ نیز چنین‌ می شود. آنگاه ‌علامت‌ پسر انسان‌ درون آسمان‌ ظاهر گردد و درون آن‌ وقت‌ جمیع‌ طوایف‌ زمین‌ سینه‌زنی‌ کنند و پسر انسان‌ را ببینند که‌ بر ابرهای‌ آسمان‌ با قوت‌ و جلال‌ عظیم‌ می‌آید” (انجیل‌ متی‌، باب‌ ۲۴، بندهای‌ ۲۶ و ۲۷ و ۳۰).

با این وجود چگونه می‌توان تصور کرد کسی که درون تمام کتب آسمانی نام «منجی» را یدک می‌کشد و با صفت رحمت شناخته می‌شود، نسبت به عموم مردم شدت و غیظ به خرج دهد. رسول گرامی اسلام(ص) درون وصف امام عصر(عج) فرمود: «فرزندم مهدی، نامش نام من هست و کنیه‌اش کنیه من، درون خلقت و اخلاق شبیه‌ترین مردم نسبت به من هست، وی غیبت و حیرتی دارد که خلق از دین خود گمراه شوند و این وقت هست که چون شهاب ثاقب باز آید و زمین را پر از عدل و داد کند چنانچه پر از ظلم و جور شده باشد؛ لْمَهْدِیُّ مِنْ وُلْدِی، اسْمُهُ اسْمِی، وَ کُنْیَتُهُ کُنْیَتِی، اَشْبَهُ النَّاسِ بِی خَلْقاً وَ خُلْقاً، تَکُونُ لَهُ غَیْبَةٌ وَ حَیْرَةٌ حَتَّی تَضِلَّ الْخَلْقُ عَنْ اَدْیَانِهِمْ، فَعِنْدَ ذَلِکَ یُقْبِلُ کَالشِّهَابِ الثَّاقِبِ، فَیَمْلَؤُهَا قِسْطاً وَ عَدْلًا کَمَا مُلِئَتْ ظُلْماً وَ جَوْراً» (کمال الدین و تمام النعمة، ج‏۱، ص۲۸۶)

امام عصر(عج) مظهر اخلاق و رحمت نبوی

بر اساس این روایت، امام عصر(عج) شبیه‌ترین فرد از جهت خلقت و اخلاق به رسول‌الله(ص) هست؛ پیامبری که خداوند وی را درون قرآن اینگونه معرفی می‌کند: «وَاِنَّکَ لَعَلی خُلُقٍ عَظیم؛ تو اخلاق عظیم و برجسته‌ای داری.» (قلم۴) و نیز می‌فرماید نسبت به مؤمنان رؤوف و مهربان هست: «لَقَدْ جاءَکُمْ رَسُولٌ مِنْ أَنْفُسِکُمْ عَزیزٌ عَلَیْهِ ما عَنِتُّمْ حَریصٌ عَلَیْکُمْ بِالْمُؤْمِنینَ رَؤُفٌ رَحیم‏؛ یقیناً پیامبرى از جنس خودتان به سویتان آمد که به مشقت افتادنتان بر وی دشوار هست، اشتیاق شدیدى به [ هدایتِ ] شما دارد ، و نسبت به مؤمنان رؤوف و مهربان هست.» (توبه۱۲۸) همچنان که می‌فرماید ایشان و تابعان‌شان نسبت به کفار سرسخت هستند و نسبت به یکدیگر مهربانند: «مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَ الَّذینَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْکُفَّارِ رُحَماءُ بَیْنَهُم‏؛ محمّد، فرستاده خداست و کسانى که با وی هستند بر کافران سرسخت و درون میان خودشان با یکدیگر مهربانند» (فتح۲۹)

علاوه بر این، توصیفاتی که درون وصف امام عصر(عج) درون آیات قرآن ذکر شده حاکی از مهر و محبت امام عصر(عج)‌ نسبت به مستضعفان عالم و برخورد با بدطینتان و کفار هست. همچنان که خداوند درون آیه۵ سوره قصص فرمود: «وَ نُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّهً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ؛ و ما بر آن هستیم که بر مستضعفان روى زمین نعمت دهیم و آنان را پیشوایان سازیم و وارثان کنیم». شیخ طوسی درون کتاب غیبت خود ذیل این آیه از امیرالمؤمنین علیه السّلام روایت میکند که فرمود: «اینان که درون زمین ضعیف شده‌اند، آل پیغمبرند که خداوند مهدى آنها را برانگیزد تا آنان را عزیز و دشمنانشان را ذلیل کند؛ قَالَ هُمْ آلُ مُحَمَّدٍ یَبْعَثُ اللَّهُ مَهْدِیَّهُمْ بَعْدَ جَهْدِهِمْ فَیُعِزُّهُمْ وَ یُذِلُّ عَدُوَّهُمْ.» (الغیبة (للطوسی)/ کتاب الغیبة للحجة، النص، ص۱۸۴) همچنین استقرار دین الهی به رغم کراهت مشرکان و کافران(توبه ۳۳/ صف۹)، برپایی نظام حق درون عالم توسط کلمات‌الله به رغم کراهت مشرکان(یونس۸۲)، تمکین دین مرضیّ‌ خداوند درون زمین و استقرار امنیت درون عالم پس از هراس‌های پی درون پی دشمنان، گشوده شدن برکات از آسمان و زمین و … از دیگر اقدامات حضرت و تبعات حضور ایشان درون آیات قرآن شمرده شده هست. 

مطالعه این دست آیات انسان عاقل را به این سمت هدایت می‌کند که امام عصر(عج) به عنوان برترین مصلح عالم همواره دغدغه اصلاح و ارتقای جامعه به سوی عالی‌ترین ارزش‌ها و صفات را دارند و درون این راستا با ایثار و شجاعتی که خرج می‌دهند، با دشمنان بشریت به نبردی دشوار می‌پردازند تا زمین را از لوث وجود آنها پاک کرده و بهشتی برپا کنند که مردم از آن پس با ارزاق آسمانی اشباع شوند و فقر از میان آن‌ها برود.

برکات ظهور درون کلام عترت
امام باقر(ع) درون توصیف آن ایام فرمود: «وَ تَظْهَرُ لَهُ الْکُنُوزُ وَ یَبْلُغُ سُلْطَانُهُ الْمَشْرِقَ وَالْمَغِرْبَ وَ یُظْهِرُ اللهُ دِیَنُهُ عَلَى الدِّینِ کُلِّهِ وَلَو کَرِهَ الْمُشْرِکُونَ (اشاره به توبه۳۳) فَلاَ یَبْقَى عَلَى وَجْهِ الاَْرْضِ خَرابٌ إلاَّ عُمِّرَ; گنج‌هاى درون زمین براى وی آشکار مى‌شود و حکومت وی شرق و غرب جهان را مى‌گیرد. و آیین وی بر همه آیینها پیروز مى‌شود، هر چند مشرکان ناخوش داشته باشند و درون آن وقت هیچ ویرانه‌اى بر صفحه زمین باقى نمى‌ماند مگر این که آباد مى‌شود» (کمال الدین و تمام النعمة،ج‏۱، ص۳۲۴)

یا امام سجاد علیه‌السلام درون توصیف برکات عصر ظهور منجی می‌فرماید: «زمانی که قائم‌ ظهور کند خداوند آفت و گزند را از هر مؤمنی برطرف می‌کند و نیرویش را به وی باز می‌گرداند؛ إِذَا قَامَ الْقَائِمُ أَذْهَبَ اللَّهُ عَنْ کُلِّ مُؤْمِنٍ الْعَاهَةَ (۱) وَ رَدَّ إِلَیْهِ قُوَّته» (غیبت نعمانی، ص۳۱۷)

درون یک روایت قابل توجه امام حسن مجتبی(ع) از پدر بزرگوار خویش امیرالمؤمنین(ع) ضمن روایتی نقل می‌کند: «عرض و طول شهرها برایش مطیع می‌شوند؛ کافری نیست مگر اینکه ایمان می‌آورد و تبهکاری نیست مگر اینکه نیکوکار می شود؛ درندگان درون وقت سلطنت وی صلح و سازش می‌کنند؛ زمین گیاهان خود را می‌رویاند و آسمان برکات خود را فرو می‌ریزد؛ گنجها ازبرای وی ظاهر خواهند شد و مدت وقت چهل سال مالک شرق و غرب می شود؛ خوشا به حال کسی که روزگار وی را درک کند و سخن وی را بشنود؛ تنزل السماء برکتها و تُظهِر له الکُنُوز، یَملکُ ما بَین الخافقین أربعین عاماً فطوبَى لِمَن أدرکَ أیّامَه و سَمِعَ کَلامه.» (اثباةالهدی، ج۵،‌ ص۱۴۵) 

یادداشت: سعید شیری

منبع ها:
منجی موعود درون ادیان‌ بزرگ قبل‌ از اسلام‌، میهن عرب

انتهای‌پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *