دومین روز جشنواره جهانی کلیپ فجر| ارائه الگوی سینمای تجاری با ژانر سینمای کمدی- اخبار فرهنگی – اخبار تسنیم

به گفته خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم؛ با گذشت یک روز از برگزاری جشنواره جهانی کلیپ فجر می‌توان تا حدودی از سیاستهای کلان ازبرای انتخاب فیلمهای جشنواره درون ژانرهای گوناگون سینمایی آگاه شد. آنچه تا کنون بیشتر به چشم می‌آید تمرکز انتخاب آثار با نگاهی تجاری و نیمه تجاری درون سینماست و شاید از این نوع انتخاب بتوان این موضوع را دیافت کرد که جشنواره به‌دنبال ارائه الگو ازبرای سینمای تجاری کشور هم باشد. آثاری که تا امروز به نمایش درآمده این موضوع را القا می‌کند. به عنوان مثال اثر «با آدولف چطورین؟» How About Adolf? (2018) به کارگردانی زونکه وورتمن بر اساس نمایشنامه‌ای فرانسوی با عنوان «اسم» نوشته متیو دلاپورته و الکساندر دو لا پتولیه ساخته شده هست. که نمونه‌ای از این تیپ کارهاست. زونکه وورتمن سازنده آثار مهمی چون «معجزه برن» درون سال ۲۰۰۳ هست که درون همان سال، جوایز تماشاگران جشنواره لوکارنو و جشنواره سانفرانسیسکو را دریافت کرده هست.  کلیپ «با آدولف چطورین؟» پیش از این درون جشنواره کلن شرکت کرده هست. همچنین  درون خلاصه قصه این کلیپ آمده هست: درون یک گردهمایی کوچک خانوادگی، مردی عنوان می‌کند که همراه با همسرش نام فرزندی را که درون انتظارش هستند، برگزیده‌اند. آنها نام آدولف را انتخاب کرده‌اند؛ نامی منفور و مغضوب که از وقت آخر جنگ درون سال ۱۹۴۵ بر هیچ کودکی گذاشته نشده هست. این موضوع سبب مجادلاتی بی آخر درون میان اعضای خانواده می‌شود که مقدمه‌ای ازبرای افشای رازهایی دیگر هست.

یا اثر دیگری به نام «۲۵ کیلومتر بر ساعت» که تمام عناصر یک کلیپ اجتماعی و تجاری خوب را داراست و می‌توان از آن به عنوان یک اثر خوب تجاری یاد کرد. به چه دلیل سینمای ایران نمی‌تواند با این نگاه کلیپ بسازد و ازبرای چند دقیقه خنده مخاطب دست به هرگونه شوخی لفظی می‌زند. کمدی نباید تنها متکی به دیالوگ باشد و باید درون جای خود موقعیت لازم را ایجاد و درون آخر درون شرایط گوناگون و همراه با پیام خاص خود مخاطب را به فکر وادار کند. این کلیپ به کارگردانی «مارکوس گولر» و نویسندگی «اولیور زیگنبالگ» درون مورد دو برادرِ کاملاً متفاوت با یکدیگر هست که پس از مرگ پدرشان و پس از ۲۰ سال همدیگر را ملاقات می‌کنند و تصمیم می‌گیرند آرزوی دیرینه‌شان را عملی کنند؛ مسافرت به سراسر آلمان با موتورسیکلت و درون کنار هم.

مارکوس گولر یک فرآیند را ازبرای روایت انتخاب می‌کند گویا مراحلی را تعبیه کرده تا درون کنار طنز مستتر درون کلیپ به هدفی خاص و با ارزش دست یابد. البته کلیپ شوخی‌های متناسب با فرهنگ جامعه‌ای که از‌ آن روایت می‌کند را هم دارد و شاید ازبرای جامعه غربی هنجار شکنی نباشد.

درون واقع جشنواره جهانی فجر ازبرای این دوره خود، درون قسمت ویژه به سراغ سینمای کمدی معاصر رفته هست و درون ساعات پایانی جشنواره یک کلیپ کمدی روز را درون سالن شماره یک خود روی پرده می‌برد. شب گذشته کلیپ ایتالیایی  «من برگشتم» محصول ۲۰۱۸ و به کارگردانی لوکا مینیرو  اکران شد تا به عنوان دومین کلیپ کمدی ایتالیایی درون ادوار جهانی فجر – درون قالب جدیدش – لقب گیرد. فیلمی که قصه بازگشت معجزه‌وار موسولینی پس از هفتاد و دو سال به رم و شروع سفرش درون سراسر ایتالیا با یک فیلمساز را روایت می‌کند تا درون آخر درون ایتالیایی درهم‌وبرهم این موسولینی باشد که با همان مشی فاشیستی خود درون آستانه مجدداً رهبری ایتالیا قرار بگیرد. موسولینی از گور برخاسته با همان دیدگاه و الگوهایی قدیمی موفق می‌شود مردم ایتالیا را جذب کند تا دریابد همانا فاشیسم را وی ابداع نکرد؛ بلکه از درون ایتالیایی‌ها آن را استخراج کرده هست. درون واقع این کلیپ هم نمونه دیگری از طنزپردازی اجتماعی هست که درون ایران کمتر به آن پرداخته شده.

البته رضا میرکریمی هم درون نشست خبری خود به این نگاه درون محتوای فیلمها اشاره کرد، دبیر جشنواره درمورد ویژگی های «کمدی های معاصر» که یکی از قسمت های امسال جشنواره هست، توضیح داد: «امیدواریم این قسمت نیز مخاطبان را به خنده بیندازد چون ما درون سینمای امروز به جنسی از کمدی عادت کرده ایم که صرفا طنز سیاسی دارد. به دلیل خلایی که درون قسمت کمدی احساس می شد، این قسمت را اضافه کرده ایم. به دلیل اینکه کلیپ های خارجی اجازه اکران گسترده درون سینماهای ایران را ندارند، درون چنین شرایطی خودخواهانه هست الان که این فرصت ازبرای دیدن کلیپ های خارجی درون چند روز فراهم شده، مخاطبان، صرفا کلیپ های هنری را درون جشنواره ببیند بنابراین کلیپ های نیمه تجاری نیز درون جشنواره مورد توجه قرار دارد.»

شاید بتوان گفت فیلمهای ایرانی که درون جشنواره به قصد جذب بیشتر مخاطب و عرضه درون بازار به قصد حضور جهانی و جشنواره‌ای اکران می‌شوند تمرکز را از فیلمهای خوی خارجی دور می‌کنند و امکان دیده شدن فیلمهای خوب خارجی را ناکام می‌گذارند. فیلمهای ایرانی که اغلب از جریان اکران جشنواره ملی جامانده اند.

جشنواره‌ای که از سال ۹۳ به صورت مستقل برگزار می‌شود و تلاش می‌کند رویکرد میان‌المللی سینمای ایران را به رخ بکشد. درون واقع با این هدف ادعای استقلال کرد و قرار بود با همین رویکرد به کار خود ادامه دهد ولی الان احساس می‌کند بدون اکران و حضور فیلمهای ایرانی درون جشنواره ممکن هست به شکست محکوم شود و تلاش دارد درون قالب بخشهای مختلف از جمله قسمت بازار جشنواره بر حضور فیلمهای ایرانی درون برنامه اکرانهایش تأکید داشته باشد. درست درصورتیکه به این موضوع نگاه کنیم میبینیم که توجیه مناسبی هم ازبرای حضور این فیلمها انتخاب شده درون واقع جشنواره جهانی می‌تواند به مثابه یک بازار عرضه جهانی به موضوع سینما ورود کند و مجالی باشد ازبرای سینماگران داخلی تا مسیر را ازبرای حضور جهانی پیدا کنند، درون این زمینه بهتر هست جشنواره گزارشی هم از میزان موفقیتش درون عرضه فیلمهای ایرانی داشته باشد.

ولی از حاشیه‌های روز دوم جشنواره اظهار فضل وزیر مختار سفارت لهستان بود، ویچخ اونلت وزیر مختار سفارت لهستان درون حاشیه بازدید از سی و هفتمین جشنواره جهانی کلیپ فجر و درون گفت‌وگو با ستاد خبری این جشنواره به ایران سفارش کرده که به کشوری امن ازبرای توریستها تبدیل شود، درون حالی که کشورش چندی قبل میزبان کنفرانس ضد ایرانی ورشو بود پس از آن هیچ واکنشی را مبنی بر جبران این رویداد ناخوشایند ندیدیم.

انتهای پیام/

 

 

 

 

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *