مستند زیر ذره‌‌میان| حلول هوا و زار منصفی- اخبار فرهنگی – اخبار تسنیم

خبرگزاری تسنیم– احسان زیورعالم

درون دومین شب جشنواره جهانی کلیپ فجر، سالن شماره دو چارسو درون قالب جشنواره جهانی کلیپ فجر میزبان آخرین ساخته کامران حیدری بود. فیلمی درون قسمت «مستند زیر ذره‌‌میان» سی و هفتمین جشنواره جهانی کلیپ فجر که با وجود صندلی‌های پرتابل، نتوانست میزبان بیشتر مخاطبانش باشد تا درون آخر بعضی درون صف انتظار باقی بمانند و درون نوبتی دیگر به تماشای «وا کس چه» بنشینند.

 

کامران حیدری درون آخرین مستند خود به عنوان هرمزگانی «وا کَس‌ چِه» – به کسی مربوط نیست – درون همان قالب پرتره‌نگاری‌های سابقش، این دفعه به سراغ ابراهیم منصفی، نوازنده‌ گیتار، خواننده، بازیگر و شاعر مشهور بندرعباسی رفته هست. وی همانند دیگر آثارش، دوربین را به سوی چهره‌های پرواز داده هست که به عنوان شخصیتی تأثیرگذار درون زادبوم خویش، کمتر مورد توجه قرار گرفته هست.

کامران حیدری درون تلاش هست درون «وا کس چه» با روایت شخص منصفی، از زندگی شخصی، عاشق شدن وی به آمیس، تاثیر پستی و بلندی‌های زندگی منصفی بر ترانه‌ها و شعرهایش تا چگونگی مرگ منصفی و شایعات، حدس و گمان‌های را به تصویر کشد.

دوربین حیدری به مثابه روح منصفی از دریا بر فراز بندرعباس به پرواز درمی‌آید تا درون کوچه و پس‌کوچه‌های این بندر ریشه و منشا این هنرمند زخم‌دیده را کاوش کند. زندگی که از یک اتاق شروع و با همان اتاق به آخر می‌رسد. درون این میان منصفی روایتی از زندگی شخصی و آرزوهایش و آنچه به دست آورده و از دست داده درون اختیار مخاطب قرار می‌دهد و درون آخر، با ورود به دوران فرورفتن درون خود، روایت را به صمیمی‌ترین دوستش، طیب نامی می‌سپارد تا وی اکنون روایت کند چگونه مرگ بر زندگی این هنرمند سایه افکند.

کامران حیدری تلاش می‌کند دوربین سیالش را به میان مردم و نوازندگان بی‌شمار بندرعباس ببرد و نشان دهد چگونه منصفی و ترانه‌هایش درون بندرعباس حضور گرمی دارند. مرد و زن ترانه‌هایش را می‌خوانند و با نوای شادش، شادی می‌کنند و با غمش اندوهشان را زمزمه می‌کنند. دوربین نشان می‌دهد موسیقی چگونه به بخشی از زندگی مردم بندرعباس تبدیل شده هست.

تصویر کامران حیدری از بندرعباس چندان با تصویر عمومی درون رسانه‌ها شباهت ندارد. کلیپ تصویری شاد از بندرعباس نشان می‌دهد، تصویری که درون آن با وجود فقدان‌ها و کاستی‌ها، این موسیقی هست که به شهر حیات می‌دهد، شهری که شهر منصفی نیست؛ ولی می‌خواهد روح منصفی درون آن به پرواز درآید و مردمش را به وجد آورد.

جهان بندر زمانی دگرگون می‌شود که دوربین به نخلستان‌های کوهپایه‌ای می‌رود و سال‌ها دردآور منصفی را توصیف می‌کند. جایی که راوی شبح‌‌وار منصفی جای خود را به طیب می‌دهد. طیب درون کوه‌ها و دشت‌ها، از کنار کنارها و نخل‌ها می‌گذرد تا به ما بگوید روزهای نهانی زندگانی منصفی به چه نحوی می‌گذرد.

«وا کس چه» یک مستند موزیکال هست. درون تمام لحظاتی که روایت را می‌شنویم، موسیقی و آواز درون جریان هست و ما را با خود به کُنه یک ماجراجویی تراژیک می‌برد. هر چند موسیقی ما را سرخوش نگاه‌ می‌دارد؛ ولی اشعار منصفی خبر از غصه‌ها و غم‌ها می‌دهد. از غم و غصه‌هایی که درون پس شادی‌های بندر،  خود را نهان می‌کنند. بسان هوا که درون بدن مجنونی حلول کرده باشد و حال این بابازارها و مامازارها هستند که با آواز و موسیقی هوا را می‌رانند.

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *