پشت صحنه «دعوت»| به چه دلیل یک روحانی اجرای برنامه افطار را به عهده گرفت؟/ ما به خاطر سلبریتی بودن، کسی را نمی‌آوریم- اخبار فرهنگی – اخبار تسنیم

به گفته خبرنگار فرهنگی خبرگزاری تسنیم، تلویزیونِ رمضان با مجموعه تلویزیونی‌ها و برنامه‌هایش همیشه بیشترین مخاطب را داشته ولی امسال قدری از شرایط اوج گذشته فاصله گرفته هست. چه مجموعه تلویزیونی‌هایی که آن سنخیت لازم را با فضای رمضانی ندارند و چه برنامه‌هایی که مباحثی مطرح می‌شوند دچار چالش هست. ولی تلویزیون به حضور مکرر و عادت دادن مردم به یک نوع گرایش برنامه‌ای آخر داد. به شکل‌ای فرصت درون اختیار برنامه‌سازان دیگری قرار گرفت. «دعوت» شبکه یک جزو همین برنامه‌هایی بود که به رسم گذشته خود عمل نکرد و امسال جُنگ شبانه ندارد.

«دعوت» ساعت ۱۹:۳۰ درون حالی روی آنتن می‌رود که مثل عادت هیچ برنامه‌سازی ساخته نشده که یک مجری و یک مهمان یا کارشناس مقابل هم بنشینند و برنامه جلو برود. اینجا کارشناس با مهمان مصاحبه می‌کند و به رسم همیشگی یک مجری پلاتوهای آن‌چنانی هم نمی‌گوید. ولی با دوربین آشناست و پیش از این هم درون برنامه‌های دیگری حضور داشته هست. از طرفی دیگر با موضوع برنامه که خانواده، ازدواج و سبک زندگی هست هم بیگانه نیست.

وی درون شروع با حاشیه‌هایی از سوی فضای مجازی مواجه شد و سپس این برنامه را محکوم کردند به کپی‌برداری یا درآوردن ادای «ماه‌عسل». درون جایی هم پیرامون دعوت مهمان یک زوج که بحث ازدواج اینترنتی مطرح شد مجری کارشناس(حجت‌الاسلام محمد برمایی) این نوع ازدواج را تبلیغ کرده هست. درون صورتیکه وی درون مصاحبه با خبرنگار خبرگزاری تسنیم به تفصیل درمورد این حاشیه‌ها و اتفاقات صحبت کرده هست. از طرفی مجتبی کشاورز تهیه‌کننده با سابقه تلویزیون که چهار سال «دعوت» شبکه یک را ازبرای ایام رمضان آماده می‌کند نیز درون این مصاحبه به پیداها و ناپیداهای «دعوت» ویژه برنامه افطار امسال تلویزیون اشاره کرد.

فارغ از تمام حاشیه‌هایی که ازبرای اجرای روحانی برنامه «دعوت» درست کردند و حتی گفته‌اند و نوشته‌اند به چه دلیل بازیگران به عنوان مجری تلویزیون نباشند ولی یک روحانی باشد! یا عبارت‌های حاشیه‌ای دیگر که هرکدام مولد هجمه‌های هدف‌داری هست که هر روز هم گسترده‌تر می‌شود. ولی به واقع یکی از نقاط تمایز راهبری برنامه توسط «برمایی» شبیه به کلیشه‌های گذشته همان نصیحت‌های آخوندی مرسوم و برنامه‌های روتین تلویزیونی نیست. چون خیلی دنبال درآوردن گریه مهمانان و یا حاشیه رفتن درون بحث نیست. وی دنبال گفتگوهای جان‌دارِ علمی هست تا مخاطبین به ازدواج و امید درون زندگی، سوق پیدا کنند. نکته‌ای که درون جریان مصاحبه بارها این کارشناس خانواده به آن اشاره کرد.

درون تیتراژ برنامه «دعوت» به موضوع خانواده، سبک زندگی و امیدآفرینی توجه شده و به شدت با موضوع برنامه همخوانی دارد. از طرفی انتخاب «برمایی» هم زیاد دور از دسترس نیست چون زبان آخوندی به یک گمشده‌ای درون تلویزیون تبدیل شده بود؛ زبانی که درون دو دهه گذشته فاصله مردم و حاکمیت را کم می‌کرد. این زبان آنقدر گویاست که درون قسمت سوم برنامه، زمانی بحث فرزندآوری مطرح می‌شود اینجا به سبک متلک‌پراکنی‌های نامأنوس «مهران مدیری» انتقاد انجام نمی‌شود بلکه با یک لحن مردمی موضوع قیمت بالای پوشک پیش کشیده می‌شود.

برنامه «دعوت» موضوع واسطه‌گری را هم به میان می‌آورد نه به سبک بعضی از برنامه‌ها که انگار میدان‌دار دلالی و ببزینس هستند. اینجا حرف از یک سنت به خوبی زده می‌شود. یا به سراغ یک زوج سوسنگردی می‌رود و به مشکلات سیل و اتفاقات چند وقت گذشته می‌پردازد. هرچه جلوتر می‌رویم «دعوت» به جایی می‌رسد که معلوم می‌شود روحانیون بهترین وظیفه اجتماعی که می‌توانند برعهده بگیرند، پرکردن خلأهای گفتمانی میان مردم و حاکمیت هست. این گفتمان البته مدتی بود درون عرصه‌های اجتماعی پنهان شده بود و جای این نوع گفتمان‌ها را سلبریتی‌ها گرفته بود. صداوسیما با این نوع برنامه‌ریزی شاید می‌خواهد از آن شکل محدود به سمت اجرای برنامه‌های پژوهش‌محور بدون حاشیه مجریان خاص برود.

 درون پشت صحنه برنامه «دعوت» خبری از سلبریتی خاص و رنگ و لعاب‌های آنچنانی نبود. اتفاقاً لوکیشن هم درون پردیس تئاتر تهران بود و لحظاتی قبل از شروع برنامه مجالی شد تا با مجتبی کشاورز تهیه‌کننده برنامه «دعوت» و حجت‌الاسلام محمد برمایی گفتگویی انجام دهیم.

مشروح این گپ و گفت‌ها را درون ادامه می‌خوانید:

«دعوت» برنامه افطار تلویزیون شد

*آقای کشاورز شما را به عنوان یک تهیه‌کننده شناسنامه‌دار درون شبکه‌های تلویزیونی می‌شناسند. «برنامه دعوت» را سال‌های رمضان درون قالب جُنگ رمضان می‌دیدیم و امسال درون قالب برنامه «افطار» شبکه یک روی آنتن رفت. از ابتدا هم صحبت شد قرار هست کلاس درسی ازبرای سبک زندگی و ازدواج باشد. چطور به این طرح رسیدید؟

«دعوت» حاصل یک تجربه چهار ساله هست که درون سال‌های گذشته درون قالب جُنگ استیجی بود که البته درون آن فضا هم تلاش می‌کردیم با موضوع و سوژه به روز پیش برویم. «دعوت» پس از چهار سال باید به یک بلوغ محتوایی می‌رسید. به همین‌خاطر با تدابیر مدیران شبکه و صحبت‌هایی که کردیم، دیدیم جشن را شبکه‌های دیگر ازبرای آخر شب مردم دارند. لازم بود برنامه به یک غنای محتوایی و بلوغی برسد و طرح درون قالب یک برنامه خانواده محور به شبکه ارائه شد و شبکه بسیار استقبال کرد. به چه دلیل که اساساً وقت افطار ماه رمضان یک فرصت دورهمی خانواده ایرانی هست و توفیق اجباری که خانواده‌های ایرانی دور یک سفره بنشینند. درون فرهنگ ایرانی-اسلامی ما همیشه سفره افطار یک سفره خانوادگی بوده و هست. ما هم تلاش کردیم طرح «دعوت» را به این سفره خانواده گره بزنیم. معضلاتی که سال‌ها درون بحث‌های خانواده و زندگی جوانان وجود دارد را به عنوان یک طرح تلویزیونی درآوردیم . یک جلسه با مدیر شبکه داشتیم بسیار از طرح استقبال شد. بنابر آن فرم ارسالی، قرار شد «دعوت» امسال ویژه برنامه افطار شبکه یک باشد.

شخصیتی به نام مجری از برنامه حذف شد

افطار شبکه یک یک فضای متفاوتی با سایر شبکه‌ها دارد و لاجرم ناگزیر به اداره وقت محدود آن هستیم. به چه دلیل که قبل از برنامه، خبر ساعت ۱۹ و پس از برنامه، اذان مغرب و عشاء را داریم. نه می‌توان برنامه را زودتر و نه دیرتر اجرا کنیم. با این اوصاف، به این جمع‌بندی رسیدیم که شخصیتی به نام مجری از برنامه حذف شود. درصورتیکه مجری بگذاریم بخشی از برنامه با پلاتوها و دیالوگ‌های مجری صرف می‌شود و چون با پژوهش‌محوری، «دعوت» روی آنتن می‌رود بایستی یک نقطه اوج و فرودی داشته باشد. اصطلاحاً می‌‌بایست برنامه را با یک محتوای مبنایی شروع می‌کردیم و با یک نتیجه‌گیری درست به آخر می‌رساندیم. یک کسی را می‌خواستیم دانش داشته باشد و بتواند این فضا را اداره کند.

«برمایی» معرفی شد تا تخصصی درمورد خانواده بحث کنیم

چند مولفه ازبرای برنامه افطار ماه رمضان لازم بود و برنامه ما به عنوان یک برنامه خانواده‌محور سه مولفه اصلی “امید درون زندگی”، “سبک زندگی ایرانی- اسلامی” و “تکنیک‌های دوام یک زندگی خوب” را دنبال می‌کند. درون عین حال باید چند نکته هم رعایت شود؛ نکته اول کسی که این مصاحبه را راهبری کند باید به مباحث خانواده و تهدیدها و فرصت‌های خانواده اشراف داشت. درون وهله بعدی کسی که به عنوان راهبر انتخاب می‌شد با مدیوم تلویزیون بیگانه نباشد و از حیث جذابیت‌های برنامه‌ای بتواند مقبول مردم باشد. نکته چهارم، می‌توانست تجربه راهبری یک برنامه تلویزیون هم داشته باشد. به همین‌خاطر شروع به رایزنی و اندیشه‌ورزی کردیم و بنابر توان و تخصص «حجت‌الاسلام برمایی» که سال‌ها کارشناسی خانواده را انجام می‌دهند و مدیوم تلویزیون را می‌شناسند، از طرفی به ذات برنامه افطاری، معنویت را می‌شناسد و به شخصی احتیاج داشتیم که درون لحظه‌های معارفی، بر نکات و اطلاعات دینی و معارفی مسلط باشد به شبکه پیشنهاد دادیم.

به احترام سلیقه و محتوا، مجری کنار گذاشته شد

خوشبختانه تاکنون هم گفتگوهای خوبی درون برنامه انجام شده هست. البته ناگفته نماند از مجری استفاده کردن نکردیم تا هیچ‌جایی از این مصاحبه را از دست ندهیم، یا بحث به انحراف کشیده نشود. درون این فرم گفتگوها یک بحث کوتاهِ غیرتخصصی هم مطرح شود گفتگوی جان‌دار و تخصصی را به حاشیه سوق می‌دهد. جالب هست که آیتم‌های زیادی هم تولید کرده‌ایم و آماده نمایش هستند ولی زمانی دیدیم گفتگوها جان‌دار و پرکشش هستند به خاطر حداکثر استفاده کردن مردم از روایت و انتقال تجربه خوبی ازبرای یک زندگی، به احترام سلیقه و محتوا، آیتم‌ها را پخش نکرده‌ایم.

ما شبیه «ماه عسل» نیستیم

*به چه دلیل امروز شما را محکوم می‌کنند به ماه‌عسل گیم؟

«ماه عسل» درون دهه گذشته بدون اغراق یکی از موفق‌ترین تاکشوهای تلویزیونی بود و احسان علیخانی و تیم اجرایی این برنامه یکی از موفق‌ترین تیم‌های برنامه‌سازی خصوصاً تولید یک برنامه گفتگومحور بودند. به نظرمن هرکسی درون رسانه بتواند مخاطب را از مسیر درست جذب کند قابل احترام هست.  به هر صورت و دلیلی، «ماه عسل» امسال روی آنتن نرفت؛ اینکه می‌گویند ما شبیه «ماه‌عسل» هستیم، من چنین اعتقادی ندارم. ما شبیه برنامه‌ای نیستیم، ما شبیه «دعوت» هستیم. ای کاش به جایی برسیم درصورتیکه کسی کار خوبی کرد یاد بگیریم از نقاط قوت همدیگر بهره بگیریم. درصورتیکه یک جایی هم نقطه قوتی از «ماه‌عسل» را داریم از آن ابایی نداریم. ولی با تمام این تفاسیر، ما کپی هیچ برنامه‌ای نیستیم!

مردم عادت کردند «ماه‌عسل» ببینند

البته اینکه بسیاری هم احساس می‌کنند ما شبیه «ماه‌عسل» شدیم یک دلیل رسانه‌ای دارد. چون مردم ۱۳ سال روی آنتن عادت کردند «ماه‌عسل» ببینند. این مردم به ذات عادت کردند «ماه‌عسل» ببینند و درون ناخودآگاه خودشان همه‌چیز را با این برنامه مقایسه می‌کنند. ما «ماه‌عسل» نیستیم؛ «ماه‌عسل» یک برنامه اجتماعی‌تر و عمومی‌تر هست و ما یک برنامه‌ای با تِم خانوادگی هستیم. فضای روایت‌های برنامه «ماه‌عسل» با فضای روایت‌های برنامه ما متفاوت بود. ولی هیچ ابایی نداریم که درصورتیکه «ماه‌عسل» یک نقطه قوتی داشت ما یک جاهایی آن را به درستی تکرار کنیم هیچ مشکلی با آن نداریم. ما از روزی که شروع کردیم و تصمیم گرفتیم به ساخت «دعوت» حتی فکر نکردیم کدام شبکه چه برنامه‌ای دارند. ما همیشه به ساخت «دعوت» فکر کردیم.

۱۰ روزه به ۴۰ موضوع، سوژه و مهمان رسیدیم

*مهمانان «دعوت» بر چه اساسی انتخاب می‌شوند؟

ما ۱۰ روز قبل از ماه مبارک رمضان که تصمیم گرفتیم «دعوت» را بسازیم یک اتاق فکری مسیر‌اندازی شد که ازبرای دعوت چه کار کنیم. رویکردهای اصلی درآمد. حدود ۴۰ موضوع ازبرای مهمان‌های هر شب و محتواهای هر شب تهیه شد. یک تیم سوژه‌یابی و پژوهشی داریم و این گروه ۴۰ تا محور و ۴۰ سرفصل اصلی گفتگوها را معلوم کردند. با توجه به موضوعی که از قبل درمورد آن صحبت کرده‌ایم مهمان‌ها دعوت می‌شوند. شاید اینجا مطرح شود که درون طول این ۱۰ روز وقت اندک چطور ازبرای ۴۰ موضوع سوژه و مهمان طراحی کردید؟ وقت ما خیلی کم بود و تلاش کردیم از افراد با تجربه و کاربلد حوزه برنامه‌سازی که سال‌ها کار کرده‌اند بهره ببریم و درون حقیقت زمانی کشته نشد. با توجه به موضوعاتی که درون اتاق فکر تحقیق می‌شود و درون مورد آن از قبل اندیشه شده، به تأیید شبکه هم رسیده، مهمان‌ها براساس سوژه‌ها هر شب پیدا می‌شوند و به برنامه می‌آیند.

صفحه‌های مجازی مهمانان را هم تحقیق کردیم

*ازبرای اینکه شبهه‌ای درون انتخاب مهمان‌ها ایجاد نشود چه کاری انجام داده‌اید؟

ازبرای اینکه بعضی از حواشی تکرار نشود حتی صفحه اینستاگرام مهمانان را هم مورد تحقیق قرار می‌دهیم. البته ادعایی هم نداریم که صددرصد بدون ایراد و مشکل هستند ولی حداکثر تلاش‌مان را می کنیم اتفاق فاحشی نیفتد. همه اتاق فکر و تیم‌های تحقیقی و پژوهشی ما به طور کامل سابقه مهمان‌ها را مورد تحقیق قرار می‌دهند، حتی محیط های شخصی مهمان‌ها مورد رصد و پایش قرار می‌گیرد.

برمایی مجری برنامه «دعوت» نیست

*یک چالشی درون فضای مجازی درست شده که درصورتیکه بازیگران بد هست اجرا کنند چطور ازبرای روحانیون بد نیست اجرا کنند

ما بازیگر را به چه دلیل مجری کردیم؟ دلیل مجری شدن یک بازیگر درون یک برنامه چه بود. هر بازیگری ازبرای اجرایش دلیل داشت باید آن برنامه را اجرا کند. درصورتیکه  بازیگر را به خاطر چهره‌اش مجری کردیم، مسیر را غلط رفتیم. ما اصلا به خاطر اینکه یک روحانی وارد برنامه کنیم این کار را نکردیم. کارشناس حوزه خانواده بود و فضای ماه رمضان به یک پایه اطلاعات معارفی و خانوادگی احتیاج دارد. به دلیل حوزه کاری کارشناس برنامه‌مان که فضای رمضان، خانواده و بر معنویت مسلط بودند این انتخاب انجام شد. بی‌تقوایی بود که درصورتیکه این حوزه تخصصی‌شان نبود و این کار را می‌پذیرفتند. ایشان مجری برنامه «دعوت» نیستند، پلاتوگویی انتظار نداریم و تنها علاوه بر راهبری موضوع بحث برنامه بتواند با مخاطب برنامه ارتباط داشته باشد.

«دعوت» خانوادگی هست و باید متخصص خانواده انتخاب می‌شد

ولی این چالشی که مسیر انداختند درصورتیکه بازیگر نیست روحانی نباشد! من این چالش را می‌پذیرم بازیگر نباید روی آنتن باشد. به خاطر اینکه یک کسی صرفاً درون سینما موفق بود حتما نمی‌تواند درون مقام اجرا هم موفق باشد. یک کسی درصورتیکه درون یک مجموعه تلویزیونی تلویزیون دیده نشده قرار نیست مجری خوبی باشد. البته درون عین حال، کسی حرف خوب حرف می‌زند هم دلیل بر اجرای خوب نیست. این که می‌گویند سلبریتی‌ها اجرا می‌کنند صفحه مجازی‌شان مملوء‌ از فالوور طرفداران هست از آن طرفداران استفاده کردن کنند برنامه‌شان بیننده داشته باشد. ولی این برنامه‌ها عمدتاً محتوایی ندارند و استفاده کردن صرف از چهره ازبرای به رخ کشیدن یک برنامه بدون محتوا،‌ دلیل خوبی ازبرای رسانه نیست. تخصص کارشناس برنامه «دعوت» خانواده هست و به خوبی انتخاب شده مگرنه برنامه عمومی از آب درمی‌آمد نه تخصصی خانواده!

ما به خاطر سلبریتی بودن کسی، کسی را نمی‌آوریم

*آیا شاهد حضور سلبریتی هم به عنوان مهمان برنامه «دعوت» خواهیم بود؟

ما هیچ منعی ازبرای حضور سلبریتی یا آدم‌های معروف درون برنامه نداریم. به موضوع و فرم موضوعاتی که چیده شده هر نوع فرد و قشری هماهنگ شود سلبریتی باشد یا از کف جامعه باشد فرقی نمی‌کند از وی استفاده کردن می‌کنیم. ما به خاطر سلبریتی بودن کسی، کسی را نمی‌آوریم ما به خاطر محتوا، آدم‌هایمان را انتخاب می‌کنیم.

تیتراژ یک اتفاق جدای از برنامه نیست

*درمورد دکور، تیتراژ و ویژ‌برنامه عید فطر نکته‌ای دارید بفرمایید.

تیتراژ سه مولفه اساسی درون رسانه دارد؛ موسیقی، اکشن و تصویر. متأسفانه مُد شده از خواننده سوال می‌کنند کار آماده چه چیزی دارد که ازبرای تیتراژ استفاده کردن کنند. ولی تیتراژ ابتدا و انتها برنامه «دعوت» تولید شده و فضای امید‌قسمت خانواده را هم درون تصویر و هم درون صدا دارد. تیتراژ یک اتفاق جدای از برنامه نیست و بیننده احساس نمی‌کند وارد یک برنامه خاص می‌شود. از ملودی و جنس ملودی، خوانندگی، اجرا و تصویرگذاری کاملاً بر روی آن فکر شده هست. درون تیتراژ انتهایی هم یک نکته قابل توجهی وجود دارد که سالار عقیلی امسال سه تیتراژ شبکه سه، پنج و یک را درون حالی می‌خواند که یکی از ماندگارترین آثار تلویزیونی خودش را ازبرای برنامه «دعوت» ثبت کرده هست.

عروسی بزرگ «دعوت» درون روز عید فطر

دکورمان هم فضای خانوادگی دارد؛ به این معنی درون عین حفظ المان‌های ایرانی-اسلامی به مدرنیته هم توجه دارد. کما اینکه یکی از مولفه‌های یک برنامه موفق یک دکور موفق و چشم‌نواز هست. خوشبختانه ازبرای ویژه عید فطر امسال یک عروسی بزرگی را درنظر گرفته‌ایم که البته درون ادامه جریان برنامه‌های رمضانی «دعوت» روی آنتن خواهد رفت.

دیگر فرم سنتی درون فضاهای تلویزیونی جواب نمی‌دهد

*حجت‌الاسلام برمایی! به عنوان مقدمه شما را بارها مخاطب درون کسوت یک کارشناس خانواده که درون آموزش مهارت‌های دین و روان چندین‌سال فعالیت حرفه‌ای و تخصصی دارید الان درون مدیریت صحنه «دعوت» یا به قولی مجری «دعوت»؛ از این تجربه بگویید؟

من ازبرای حوزه تخصصی و طلبگی خودم محدودیت قائل نیستم. زمانی کسی وارد عرصه رسانه می‌شود منبر وی هم رسانه‌ای می‌شود. دیگر فرم سنتی درون فضاهای تلویزیونی جواب نمی‌دهد هرچند آن قابلیت و شرافت ذاتی خودش را دارد. و مقایسه کردن «محمد برمایی» درون رسانه و پوشش طلبگی‌اش با رسانه یک اتفاق متفاوتی هست. بنابراین من فکر می‌کنم درون حوزه طلبگی، مبلِّغ یک خانواده ایرانی-اسلامی متعادل با قابلیت دانش، مهارت و تعالی بالا هستم. ازبرای من فرقی نمی‌کند چه برنامه‌ای و با چه ساختار و چه فرمی باشد. که البته باید یکسری گزینه‌هایی را پیش‌فرض داشته باشد.

حجت‌الاسلام قرائتی وارد تلویزیون شد عبایش را کنار گذاشت

نکته دوم اینکه درصورتیکه بپذیریم مَنِ روحانی وارد رسانه می‌شوم باید فرم‌های قالب رسانه‌ای را بپذیرم. نمی‌توانم درون اینطور مواقع ازبرای خودم یک فرم جداگانه‌ای داشته باشم. مثل اینکه حجت‌الاسلام قرائتی زمانی وارد تلویزیون می‌شود فرم تلویزیون را پذیرفت و عبایش را کنار گذاشت نه اینکه به خاطر جسارت شخصی قرائتی این اتفاق افتاد. امروز استاد قرائتی یک سرمایه بسیار عظیمی ازبرای تلویزیون به شمار می‌رود که ۴۰ سال تداوم جدی درون این قصه داشته هست. من نگاهم به آدم‌های موفق درون رسانه این بوده؛ آدم‌هایی مثل استاد قرائتی و این طور کسانی که به عنوان روحانی وارد می‌شوند به یک اصلی پایبند هستند باید یک زی‌طلبگی را رعایت کنند که اخلاق حرفه‌ای طلبه‌هاست. نکته با اهمیت ازبرای حضور روحانیون درون تلویزیون این هست که به حوزه تخصصی خودشان ورود کنند و به هیچ عنوان به حواشی نپردازند که حاشیه یک طلبه را از میان می‌برد.

این اتفاق افتاد که مجری عملاً نباشد!

من وارد قالبی شدم به سفارش، تهیه و مدیریت اصحاب رسانه این اتفاق رقم خورده و علاقه شخصی من نبوده هست. هفت سال پیش هم درون برنامه «آبی آسمانی» و درون سال ۹۵ هم برنامه «عیار۲۴» شبکه قرآن به دلیل فراخور مباحث تخصصی و طلبگی خودم اجرا کردم. ولی «دعوت» فرق می‌کرد و زمانی به من پیشنهاد شد ساختار برنامه را همین تیپی دیده بودم نه با اجرای خودم، بلکه به عنوان یک کارشناس درون برنامه حضور داشتم. پس یک باره مواجه شدم با اینکه وقت ما کم هست و از طرفی دیدیم ساختار برنامه با دو مجری بخواهد ادامه پیدا کند شاکله برنامه از میان می‌رود. دیالوگ‌ها زیاد می‌شود و مصاحبه درون وقت کوتاه پیش از اذان جواب نمی‌دهد. مدیران و دست‌اندرکاران امر اعتقاد داشتند مدیریت صحنه به عهده کارشناس برنامه باشد. تا دقایق پایانی پافشاری کردیم یک مجری حتی کمرنگ درون کنار ما باشد. ولی این اتفاق افتاد که مجری عملاً نباشد! از کجا فکر کردم می‌توانم این کار را انجام دهم یک گذشته‌ای داشتم و از توانایی شخصی‌ام مطلع بودم. نکته پس اعتقاد داشتم کار تخصصی خانواده هست. به این معنی من دغدغه‌های شخصی‌ام را لا به لای روایتگری زندگی مردم پیدا می‌کنم و به مخاطبینم می‌دهم.

مشورت کردم و ۹۰ درصد گفتند به میدان بروم

ما رویکردمان درون برنامه «دعوت» امسال دین و روان هست. مباحث روانشناختی را براساس اصول دینی مطرح می‌کنیم. بهترین فرصت، ماه مبارک رمضان هست که مردم با عمیق‌ترین باورهای ارزشی‌شان و نظام‌های دینی‌شان درون ارتباط هستند و زندگی می‌کنند. درون این راستا مباحث خانواده مطرح شود و با استرس و اضطراب بالا این مسئولیت را پذیرفتم. با خیلی از کاربلدها مشورت کردم، تقریباً ۹۰ درصد مشورت‌های من به این نتیجه ختم شد که به این میدان ورود کنم.

اینجا مدیریت درون کلام و محتوا را یک روحانی انجام می‌دهد

نکته سوم باز تعریف حضور رسانه‌ای روحانیون درون رسانه بود. حضور روحانیون درون رسانه ملی که همیشه یک نفر می‌نشیند درون مقابل و با یک روحانی مصاحبه می‌کند این پلت فرم را می‌توان تغییر داد. پس از استاد قرائتی کسی این کار را نکرده و این مدل «سمت خدایی» و «تا نیایش» را تغییر بدهیم. جایی که مدیریت درون کلام و محتوا درون دیالوگ و مونولوگ هر دو درون اختیار یک روحانی قرار بگیرد. این بازیابی هنر رسانه‌ای ازبرای من جذاب بود که به لحاظ فضای تخصصی، این کار اتفاق بیفتد.

ما نیامدیم خانواده ایرانی را به حاشیه بکشانیم!

*بازتاب‌ها را چطور دیدید و فکر می‌کنید به چه دلیل آنقدر حواشی ازبرای «دعوت» درست کرده‌اند؛ یا به قولی این حواشی از کجا و ازبرای چه شروع شد؟

قبول دارید فضای مجازی و رسانه ما حاشیه زده هست درصورتیکه این را بپذیریم من هم درون همین رودخانه حرکت می‌کنم. درصورتیکه من مراقب باشم به کسی نزنم ولی کسانی هستند به من بزنند. خیلی هم مراقبت می‌کنیم ما را نزنند و تصادف نکنیم، خط قرمزها را رد نکنیم و حاشیه درست نکنیم. چون ما نیامدیم خانواده ایرانی را به حاشیه بکشانیم! من اصلاً اصرار ندارم خانواده و سوژه‌هایی که درون «دعوت» مطرح می‌شوند به حاشیه بروند. به شدت این کار غلط هست. من دوست ندارم چون ما آمدیم به خانواده کمک کنیم و نیامدیم ازبرای خانواده مانع‌تراشی کنیم. عملاً این حواشی وجود دارد خصوصاً حواشی اجرای سلبریتی‌ها، بازیگر و از این‌دست که درون تلویزیون قبل از حضور من اتفاق افتاده و اصلاً ربطی هم به حضور من نداشته هست. نکته بعدی این هست شاید من بهانه اعتراض قرار می‌گیرم که به چه دلیل به ما بازیگران می‌گویید نه ولی به روحانیون می‌گویید بله.

باید بپذیرند ساختارهای یک طلبه درون حوزه و درون رسانه تغییر می‌کند

شما قطعاً درون برنامه‌های آتی مرا درون یک جایی غیرمرتبط نمی‌بینید و درصورتیکه موضوع تخصصی باشد من درون آن میدان حضور خواهم داشت. اینکه من بروم یک مسابقه اجرا کنم چون می‌توانم یا فن بیان خوبی دارم کار اشتباهی هست. من دارم یک برنامه مبتنی بر معارف خانواده را اجرا می‌کنم. نکته بعدی هم این هست که همیشه سر برنامه‌های افطار دعواست، چون مهمترین برنامه‌ها هستند و بیشترین بیننده‌ها را دارند. همیشه از تلویزیون انتظار می‌رفته و انتظار می‌رود که بهترین برنامه‌های معارفی با نگاه مهارتی را ازبرای این ایام داشته باشند.  نکته مهمتر این هست که به دوستان منتقد خودم که خیرخواه هستند، به نظرم باید بپذیرند ساختارهای یک طلبه درون حوزه علمیه و درون رسانه ملی یک مقداری تغییر کند شاید هم اکنون به دید من نرسیدند و فرصت بدهند به این دید برسند.

اول روایتگری واقعیت‌ها را می‌گوییم و درون گام دوم، خط‌کشی می‌کنیم

*بعضی نوشتند و درون فضای مجازی نشر دادند که این طلبه «دعوت» به شکل‌ای صحبت می‌کند که انگار پُزِ روشنفکری دارد. یا الان روی آنتن رفته جوّ آنتن وی را گرفته و شاید هم دلایل دیگر…. کلید این حواشی هم شاید از همان حضور زوج فضای مجازی روی آنتن «دعوت» خورد. به این معنی این نوع ازدواج‌ها مورد تأیید هست…

زمانی فرم «دعوت» را درنظر بگیرید این فرم تأیید و رد صرف نیست، بلکه فرم روایتگری هست. ما درست هست نمی‌توانیم بعضی از حرف‌ها را درون رسانه ملی بزنیم ولی درون مردم و جوان‌های ما وجود دارد. زمانی می‌گویم درون فضای مجازی آشنا می‌شوند واقعاً این اتفاق امروز می‌افتد. من باید درون مقام روایتگری قدری درمورد این موضوع صحبت کنم و پس درون مقام بعدی خط‌کشی کنم. درون خط‌کشی‌ها قبول دارم یک مقداری از روی ادب و احترام رعایت مهمان را کردم. ولی واقعیت این هست که درون ده برنامه گذشته یک جایی مخالفت می‌کنیم و یک جایی درستش را می‌گوییم.

نمی‌خواهیم یک مانور روشنفکری مسیر بیندازیم

این بدین معنی نیست تِمِ روشنفکری بردارم و این واقعیت جامعه هست. این همه سمینارهای متعددی درون دانشگاه دارم و  از روانشناسان و جامعه‌شناسان بپرسید می‌گویند صحت دارد؟ ما می‌خواهیم واقعیت‌ها را نشان دهیم این صداقت و رئالیتی‌شوی برنامه ماست. نمی‌خواهیم یک مانور روشنفکری مسیر بیندازیم که بگویند مگر روحانیون هم روشنفکری می‌دانند! از این حرف‌ها بزنند. واقعاً این طور نیست؛ ما ساختار و چارچوبی داریم درون فیس‌بوک و اینستاگرام باشد باید یک ساختار اخلاق دینی را رعایت کرده باشد.

متأسفانه این فضا هست. نکته شخصیتی خودم را بگویم هم سابقه‌ام معلوم هست و هیچ‌وقت درون هیچ جایی ژست روشنفکری نگرفته‌ام و درون هیچ جریان ضدانقلابی شرکت نکرده‌ام. معتقدم زمانی من ولی‌فقیه دارم و نظام ارزشی دارم که آن نظام ارزشی‌ام از موقعیت‌ها و مصادیق متفاوت و دغدغه‌هایش می‌گوید. صفحه رهبری درون اینستاگرام مشخصاً استراتژی برنامه «دعوت» درون موضوعاتی هست که سبک زندگی و مباحث خانواده دنبال می‌کند.

جای واسطه‌گری ازدواج با دلالی عوض شد

درون یکی از شبکه‌های تلویزیونی یکی دو شب قبل از ما یک برنامه واسطه‌گری امر ازدواج روی آنتن رفت. می‌دانید که واسطه‌گری امر ازدواج یک روش و سنت دنیوی و اخروی ازبرای یک مومن محسوب می‌شود. رهبر معظم انقلاب هم می‌فرمایند ای کاش این کار درون امر ازدواج- واسطه‌گری- رواج پیدا کند که این سنت فراموش شده هست.  از طرفی الان با ترس‌های اجتماعی مواجه شده حتی درون میان مذهبی‌ها هم چنین کاری نمی‌کنند. این یک سنت هست و درون آن برنامه شبیه به یک دلالی و بیزنس مطرح شد. بیشتر از اینکه ترس مردم را بگیرد به ترس مردم اضافه کرد و شبیه به یک حماقت اجتماعی جلوه داده شد. حتی از مهمانی استفاده کردن شد که درون تجرد قطعی هست و فسلسفه ازدواج ازبرای این نوع افراد نامفهوم هست و نمی‌تواند الگوسازی کند.

بگذار بگویند من روشنفکر هستم!

نکته مهمتر این هست رسالت مَنِ طلبه این هست بگویم به خدا طلاق زیاد هست ولی درون عین حال مردم زندگی‌های خوبی دارند. این همه آدم مؤمن و متدین زندگی می‌کنند و زندگی درستی هم دارند. بعضی معتقدند این قصه‌ها دیگر باورکردنی نیست بخدا حال خانواده ایرانی ناجور نیست. این حال و احوال بستگی به این دارد ما چقدر متدینانه زندگی می‌کنیم. بگذار بگویند من روشنفکر هستم! مگر ما روشنفکر دینی نداشتیم. امام موسی صدر نبود، ‌حضرت آقا نیستند و شهید بهشتی نبود. این قصه قصه‌ای نیست که الان با آن شوخی کنیم ما ۱۷۵ هزار طلاق درون سال ۹۶ داشتیم کسی نگران نشد. هم اکنون داریم طلاق‌ها را برجسته می‌کنیم درون صورتیکه بایستی زندگی‌های خوب و موفق را برجسته کنیم.

کسانی به من پیام می‌دهند که «دعوت» سبب شد طلاق نگیرند

دختر و پسر دهه هفتادی را به تلویزیون آوردیم، امید درون زندگی موج می‌زند. ما دوست نداشتیم به بدبختی مردم بپردازیم. ما درون «دعوت» استقامت، امیدواری،جهاد، ایمان، تدیّن و تعهد مردم را می‌گوییم و درمورد عفت یک زن صحبت می‌کنیم؛ خانمی مهمان برنامه ما بود که همسرش معتاد بوده ولی به خلاف نرفته هست. کسانی بوده‌اند که درون دایرکت صفحه اینستاگرام‌شان به من پیام دادند این برنامه سبب شده که من طلاق نگیرم. این برنامه سبب شد که من به اشتباهم پی ببرم.

به چه دلیل برنامه ما هم رنگ و بوی «ماه عسل» دارد؟

*بسیاری از کارشناسان اعتقاد دارند برنامه «دعوت» ادای «ماه عسل» را درمی‌آورد؟

درصورتیکه تمام پلت فرم رسانه‌ای دَمِ افطار درون ده سال گذشته را نگاه کنید ماه عسلی هست. به خاطر اینکه «ماه عسل» یک فکر بکری از روایتگری زندگی مردم بود که درون ده سال گذشته ازبرای مردم پاسخگو بود. مردم دَمِ افطار را با معنای زندگی، رنج و معانی اجتماعی آشنا می‌کرد و خیلی به مردم مفهوم می‌داد. این ابتکار و رونق به کمک تهیه‌کنندگان و بعدها به کمک احسان علیخانی آمد و به نظرمن اتفاق خیلی خوبی را ازبرای آنتن تلویزیون رقم زد. شاید بگویم ما امسال شانس آوردیم که «ماه عسل» روی آنتن نرفت مگرنه ما دیده نمی‌شدیم. ولی به چه دلیل برنامه ما هم رنگ و بوی «ماه عسل» دارد. واقعیت این هست که تا رسانه بخواهد با یک خلاقیت جدیدی روبرو شود محکوم می‌شود به همان نوع پلت‌فرم قبلی؛ بنابراین ما به صورت کاملاً ناگزیر محکوم هستیم.

«ماه عسل» با یک رئالیتی‌شوی تازه دوباره برگردد

برداشت بعدی این هست که مگر «ماه عسل» برنامه بدی بوده، درصورتیکه خوب بوده خدا را شکر عین آن هستیم و درصورتیکه بد بوده به نظرم درصورتیکه ما را نقد کنند از آن فرم حمایت نمی‌کنیم. واقعاً ما فکر نکرده بودیم به روایتگری چون «ماه عسل» یا هر برنامه دیگری.

ضمن اینکه معتقدم احسان علیخانی و تیمش به شدت درون این حوزه مبتکر بودند و نمی‌شود جای آن‌ها را پُر کرد. من به احسان علیخانی پیشنهاد می‌دهم با یک فرم رئالیتی‌شوی جدیدتری به ماجرای «ماه عسل» ورود کند. ما «ماه عسل» نمی‌خواهیم باشیم ولی درصورتیکه مردم فکر می‌کنند ادای «ماه عسل» را درمی‌آوریم ما یک «ماه عسل» خانوادگی شاید بتوانیم باشیم و درصورتیکه بتوان از یک برنامه خوب کپی کرد مگر کپی خوب بد هست؟

درصورتیکه متهم شدم، اصلاحش کردم

*حسن ختام مصاحبه به آدرس غلط بعضی از برنامه‌های تلویزیونی درمورد مقوله ازدواج بپردازید که البته شما را هم محکوم کردند به تبلیغ ازدواج اینترنتی؟

ما ازدواج اینترنتی نداریم. و تبلیغ یک روش را انجام نمی‌دهیم. ما می‌گوییم مردم درون یک جریان و فضای اجتماعی افتادند، بایستی این سرعت شتاب زده‌شان را بگیریم. درصورتیکه جایی می‌گوییم آشنایی غلط هست، به این معنی غلط هست. الان می‌خواهد از فیس بوک آمده باشد یا از جای دیگری! ما یک اصولی درون ازدواج داریم آن اصول را بر مبنای جریانات اجتماعی درست و غلط می‌گذاریم. غلط‌ها را اصلاح کنید و صحیح‌ها را رشد بدهیم. اصلاً این طور نیست یک آدم را از فضای مجازی آوردیم و خیلی از چیزها را رد هم کرده‌ایم. من به شعور مخاطب خودم هم اعتماد می‌کنم قرار نیست مخاطب را جدی نگیریم. مخاطب تشخیص می‌دهد ضمن اینکه حرف‌های تخصصی می‌زنم و حرف‌های صرفاً اجتماعی نمی‌زنم. درصورتیکه متهم شدم، اصلاحش کردم و جایی کوتاهی کردم باید از جملات تأکیدی‌تر استفاده کردن کنم من نقدپذیرم می‌روم و اصلاحش می‌کنم. مطمئن باشید درون برنامه‌های بعدی جبران می‌کنم.

گفته و مصاحبه: مجتبی برزگر

انتهای پیام/

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *